Podcast

Ticker

6/recent/ticker-posts

Ticker

6/Εναλλακτικη/ticker-posts

Podcast

Καρκίνος του παχέος εντέρου στους νέους: Οι όγκοι κάτω των 50 κρύβουν διαφορετικά χαρακτηριστικά

Νέα μελέτη σε 1.691 ασθενείς αποκαλύπτει σημαντικές βιολογικές και γενετικές διαφορές – Τι έδειξαν οι μεταλλάξεις BRAF και KRAS και γιατί ο μοριακός έλεγχος αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου θεωρούνταν για δεκαετίες μια νόσος που αφορά κυρίως μεγαλύτερες ηλικίες.

Όμως τα τελευταία χρόνια η εμφάνισή του σε ανθρώπους κάτω των 50 ετών έχει προκαλέσει έντονο επιστημονικό ενδιαφέρον.

Τώρα, νέα αυστραλιανή έρευνα δείχνει ότι δεν είναι μόνο η ηλικία διάγνωσης που διαφέρει.

Οι όγκοι των νεότερων ασθενών μπορεί να παρουσιάζουν διαφορετικά βιολογικά και μοριακά χαρακτηριστικά, τα οποία ενδέχεται να έχουν σημασία για την επιλογή της θεραπείας και την πρόγνωση.

Τι ανακάλυψαν οι επιστήμονες

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Flinders University στην Αυστραλία και δημοσιεύθηκε στο Medical Journal of Australia.

Οι επιστήμονες ανέλυσαν δεδομένα από 1.691 ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου που είχε δώσει μεταστάσεις αποκλειστικά στο ήπαρ.

Από αυτούς:

276 ασθενείς —16,3%— είχαν διαγνωστεί σε ηλικία 50 ετών ή μικρότερη, ενώ 1.415 είχαν διαγνωστεί μετά τα 50.

Οι ερευνητές συνέκριναν τη βιολογία των όγκων, τις μεταλλάξεις, τις θεραπείες και την επιβίωση των δύο ομάδων.

Και εντόπισαν ορισμένες αξιοσημείωτες διαφορές.

Οι νεότεροι είχαν διαφορετικά χαρακτηριστικά όγκων

Οι ασθενείς νεότερης ηλικίας παρουσίαζαν συχνότερα καρκίνο στην αριστερή πλευρά του παχέος εντέρου ή στο ορθό.

Συγκεκριμένα, αυτό παρατηρήθηκε στο:

76,1% των ασθενών ≤50 ετών, έναντι 65,7% των ασθενών άνω των 50.

Παράλληλα, οι νεότεροι ασθενείς εμφάνιζαν συχνότερα μεταστάσεις που ήταν ήδη παρούσες κατά την αρχική διάγνωση: 53,3% έναντι 42,1%.

Η μετάλλαξη BRAF εμφανίστηκε συχνότερα στους νεότερους

Ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα αφορά τη γενετική ταυτότητα των όγκων.

Μεταξύ όσων υπήρχαν διαθέσιμα δεδομένα μοριακού ελέγχου, μετάλλαξη BRAF εντοπίστηκε στο:

13,9% των νεότερων ασθενών, έναντι 8,1% των μεγαλύτερων.

Η διαφορά ήταν στατιστικά σημαντική.

Αντίθετα, οι ερευνητές δεν εντόπισαν σημαντική διαφορά μεταξύ των ηλικιακών ομάδων στις μεταλλάξεις KRAS και NRAS ή στην κατάσταση proficient MMR.

Το εύρημα είναι σημαντικό επειδή ο μοριακός χαρακτήρας ενός καρκίνου μπορεί να επηρεάζει τόσο την πρόγνωση όσο και τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές.

BRAF και KRAS συνδέθηκαν με χειρότερη πρόγνωση

Η ανάλυση έδειξε επίσης ότι συγκεκριμένες μεταλλάξεις, μεταξύ των οποίων BRAF και KRAS, συνδέονταν με χειρότερα αποτελέσματα ανεξάρτητα από το αν ο ασθενής ανήκε στη νεότερη ή τη μεγαλύτερη ηλικιακή ομάδα.

Αυτό ενισχύει τη σημασία του μοριακού και γενετικού ελέγχου του όγκου.

Δεν είναι πλέον αρκετό να γνωρίζουμε μόνο πού βρίσκεται ένας καρκίνος ή πόσο έχει εξαπλωθεί.

Σε πολλές περιπτώσεις χρειάζεται να γνωρίζουμε και ποια συγκεκριμένα μοριακά χαρακτηριστικά κρύβει.

Το παράδοξο: Οι νεότεροι έζησαν περισσότερο

Παρά ορισμένα δυσμενή χαρακτηριστικά, οι νεότεροι ασθενείς εμφάνισαν συνολικά μεγαλύτερη διάμεση επιβίωση μετά την εμφάνιση μεταστάσεων αποκλειστικά στο ήπαρ.

Η διάμεση επιβίωση ήταν:

3,23 χρόνια στους ≤50 ετών, έναντι 2,38 ετών στους άνω των 50.

Ακόμη πιο εντυπωσιακή ήταν η διαφορά όταν οι ηπατικές μεταστάσεις εμφανίστηκαν αργότερα και όχι ταυτόχρονα με την αρχική διάγνωση.

Σε αυτή την περίπτωση, η διάμεση επιβίωση έφτασε τα 8,29 χρόνια στους νεότερους, έναντι 3,64 ετών στους μεγαλύτερους ασθενείς.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο καρκίνος στους νέους είναι «ηπιότερος». Οι νεότεροι είχαν επίσης λιγότερες συνοσηρότητες και καλύτερη γενική κατάσταση υγείας, παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν τόσο τις θεραπευτικές επιλογές όσο και την επιβίωση.

Χειρουργείο και φαρμακευτική θεραπεία

Σύμφωνα με την ανάλυση, οι ασθενείς που μπορούσαν να υποβληθούν σε χειρουργική αφαίρεση των μεταστάσεων στο ήπαρ και στη συνέχεια να λάβουν συστηματική φαρμακευτική θεραπεία παρουσίαζαν γενικά καλύτερα αποτελέσματα από όσους ακολουθούσαν άλλες θεραπευτικές προσεγγίσεις.

Ωστόσο, η θεραπεία του μεταστατικού καρκίνου είναι εξαιρετικά εξατομικευμένη και τα συγκεκριμένα ευρήματα δεν αποτελούν οδηγία ότι όλοι οι ασθενείς πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο.

Γιατί αυξάνονται τα περιστατικά στους νεότερους;

Αυτό παραμένει ένα από τα μεγάλα ερωτήματα.

Η αύξηση του καρκίνου του παχέος εντέρου σε νεότερες ηλικίες έχει στρέψει την έρευνα σε παράγοντες όπως η παχυσαρκία, η καθιστική ζωή, η διατροφή, το αλκοόλ, το κάπνισμα, το μικροβίωμα του εντέρου και περιβαλλοντικές εκθέσεις.

Όμως δεν υπάρχει μία αποδεδειγμένη αιτία που να εξηγεί από μόνη της την τάση.

Γι' αυτό χρειάζεται προσοχή σε ισχυρισμούς ότι ένα συγκεκριμένο τρόφιμο, πρόσθετο ή σύγχρονη συνήθεια «προκαλεί» την αύξηση των περιστατικών.

Τα συμπτώματα που δεν πρέπει να αγνοούνται

Ιδιαίτερα στους νεότερους ανθρώπους υπάρχει ο κίνδυνος ορισμένα συμπτώματα να αποδοθούν αρχικά σε πιο συνηθισμένες και καλοήθεις αιτίες.

Επίμονη αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου, αίμα στα κόπρανα ή αιμορραγία από το ορθό, ανεξήγητη απώλεια βάρους, επίμονος κοιλιακός πόνος ή σιδηροπενική αναιμία χρειάζονται ιατρική αξιολόγηση.

Η παρουσία ενός από αυτά δεν σημαίνει απαραίτητα καρκίνο, αλλά η επιμονή των συμπτωμάτων δεν πρέπει να αγνοείται.

Το σημαντικό μήνυμα της μελέτης

Η νέα έρευνα δείχνει ότι ο καρκίνος του παχέος εντέρου σε έναν άνθρωπο 40 ετών δεν πρέπει απαραίτητα να αντιμετωπίζεται βιολογικά ως ακριβώς η ίδια νόσος με έναν αντίστοιχο καρκίνο σε έναν άνθρωπο 70 ετών.

Όπως αναφέρουν οι ερευνητές, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των όγκων στους νεότερους ασθενείς πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον σχεδιασμό της θεραπείας.

Η ηλικία είναι μόνο ένα κομμάτι του παζλ.

Η θέση του όγκου, οι μεταστάσεις, η γενική κατάσταση του ασθενούς και κυρίως η μοριακή ταυτότητα του καρκίνου μπορούν να δώσουν κρίσιμες πληροφορίες για την εξατομίκευση της θεραπείας.

Πηγές

Medical Journal of Australia – Πρωτότυπη μελέτη

Hashtags: #ΚαρκίνοςΠαχέοςΕντέρου #Καρκίνος #ΥγείαΕντέρου #Πρόληψη #Ογκολογία #ΝέαΜελέτη #ΙατρικήΈρευνα #Υγεία #Therapeftis

Disclaimer: Το άρθρο είναι ενημερωτικό και δεν υποκαθιστά την ιατρική διάγνωση ή θεραπεία. Τα αποτελέσματα αφορούν συγκεκριμένο πληθυσμό ασθενών με καρκίνο παχέος εντέρου και μεταστάσεις αποκλειστικά στο ήπαρ και δεν πρέπει να γενικεύονται σε όλους τους ασθενείς.